NEW! Action volleybal bij Spiker

115488657-volleybal-in-the-hands-of-a-child-selective-focus

Het principe van action volley is dat wij afstappen van hoe volleybal altijd aangeleerd werd. De bal technisch perfect passen richting de mid-voor waarin centraal stond hoe de armen gehouden moesten worden. Tuurlijk zijn technieken belangrijk en de basis van het volleybal. Maar er zijn ook leuke manieren om dit aan te leren.

Nieuwe bewegingsvaardigheden worden aangeleerd in spelvormen waarbij er wedstrijden worden gespeeld en kinderen vooral veel mogen smashen. Smashen is bovendien de reden waarom kinderen op volleybal gaan. 

Een andere (grote) verandering is dat wachtrijen niet tot nauwelijks meer mogen bestaan. Kinderen willen rennen, spelen en vliegen door de zaal heen! Door kinderen in een rijtje neer te zetten waarbij ze om de beurten mogen passen verliezen ze het plezier. Zorg voor oefeningen waarin je snel doordraait of waarin je in 2- tallen aan het werk bent. In mijn ogen leren kinderen ook veel meer van balcontacten maken in plaats van wachtrij-volleybal

Het andere wat centraal staat in het action volley is breed fysiek-mentaal sociaal opleiden. Kinderen spelen niet meer zoveel buiten als vroeger. Bewegingen wat vroeger heel vanzelfsprekend waren, zijn dat nu niet meer. Vraag maar eens aan kinderen om bokje te springen. Het zal je verbazen hoeveel kinderen hier moeite mee hebben terwijl ze in groep 8 zitten. Om te kunnen volleyballen, moet je ook kunnen bewegen.

Het andere wat veel voorkomt in trainen is het mentale aspect. Kinderen gaan tegenwoordig er veel vanuit dat de trainer je beter maakt. Nee, een trainer zet oefeningen neer en gebruikt zijn kennis om jou te helpen ontwikkelen. Jij bent degene die bepaald of je beter wordt of niet. Het doel is dat we de kinderen prikkelen met de gegeven feedback om vanuit intrinsieke motivatie jezelf te willen ontwikkelen. 

Als trainers zijn wij ervoor verantwoordelijk dat de trainingen voldoen aan de basisbehoeftes van het kind. Autonomie, relatie en competentie. Kinderen leren het zelf te doen. Ze worden minder afhankelijk van ons. Wij bouwen een band op met de kinderen en de kinderen met elkaar. De kinderen ervaren dat ze iets goed kunnen en wij laten ze weten wat ze kunnen en NIET wat ze niet kunnen. 

Kortom: Kinderen moeten plezier maken, continue bezig zijn en vooral veel smashen. Als trainer moeten wij omdenken. Het zal anders zijn dan dat wij gewend zijn, maar anders is niet verkeerd. Wij moeten er mee leren omgaan. 

Deel dit bericht
Aankomende evenementen