#wedstrijdvandeweek: Eerbeekse Boys 3 wint met 4-0 van Lochem

eerbeekse boys

Iedere week lichten we een wedstrijd uit die de afgelopen tijd door een club in de gemeente Brummen gespeeld is. Deze week het creatieve, gedetailleerde en bovenal eerlijke verslag van Eerbeekse Boys 3, ingezonden door Niels de Vries.

“Zondagochtend 18 november, ik heb de datum even moeten opzoeken want er zijn weinig dingen die ik heb onthouden deze morgen. Hoe dat komt? Ik geef de schuld aan die groene knuppels die ‘s avonds prima smaken maar waar je de volgende dag behoorlijk beroerd van kan zijn. De naweeën bleven ook tijdens de wedstrijd aanwezig. Eenmaal met een wederom uitgedunde selectie in de kleedkamer aangekomen nam de leiding het woord met uitspraken als ‘we hebben wat goed te maken’, ‘vandaag wel voor de winst’ en ‘een betere warming up is gewenst’. (Wat ik niet begrijp want onze warming up is vaak uitmuntend.)

Opstelling bekend, op naar het ietwat bevroren veld! Tegenstander Lochem 4 bestond uit allemaal jonge jongens die er wel zin in hadden. De woorden ‘een betere warming up’ waren bij iedereen binnen gekomen en iedereen deed er dan ook helemaal niks mee. Verder was er nog één klein probleempje: de keeper van Lochem vond dat het zestien meter gebied te bevroren was want hij had al voorzien dat hij veel moest duiken, denk ik. Gelukkig hebben wij een keeper die toch niet duikt, dus probleem opgelost. Toen de wedstrijd eenmaal begonnen was bleek al snel dat wij de betere ploeg waren, Lochem probeerde vooral via snelle counters eruit te komen en soms lukte dat ook, wat zowaar een duik opleverde van Roger. Gelukkig heeft hij een kleine airbag.

Niels Jonkers was wat minder gelukkig. Na een stevige ingreep van de tegenstander die tevens geel opleverde moest hij de wedstrijd staken, hieraan heeft hij een dikke enkel overgehouden. Deze overtreding vlakbij de zestien leverde een mooie kans op. Waar Marcel aanlegt en de bal hard en hoog wil schieten langs de muur verstaat Wesley ‘hard en laag’ met als gevolg dat de bal hard en hoog tegen Wesley aankomt. Gemiste kans.

Vraag mij niet hoe of wat maar Remon kreeg de bal in de zestien, schiet op de keeper en in de rebound wordt het 1-0!

Alwin die vorige week een beetje onfortuinlijk de bal terug speelde op Roger, dacht nu ‘ik schiet de bal gewoon hard naar voren…’ maar via een medespeler ging die bal toch naar achter waar een 1 op 1 situatie uit voort kwam. Gelukkig keek Roger deze professioneel naast.

Vrije trap op links, waarbij Niels dv zijn enige positieve aandeel heeft geleverd aan deze wedstrijd. Hij geeft de bal laag voor, Remon schampt de bal en via de binnenkant van de paal blijft deze op de lijn rollen. Maar gelukkig is Marcel daar als de kippen bij om er 2-0 van te maken! Toen was het rust. Voor iedereen een moment om even tot rust te kunnen komen maar Niels dv een moment waarop hij even in gevecht met zichzelf is.

Onze keeper Roger heeft afgelopen week keeperstraining gehad. Althans, de theorie dan. Want met een paar zinnen uit het grote keepersboek wist hij iedereen even op zijn plaats te zetten.

De tweede helft begint met dezelfde 11 en de wedstrijd hobbelt voort zoals de eerste helft eindigt, met als één van de hoogtepunten dat Roger een hard schot klemvast heeft. Er zullen vast wel meer hoogtepunten zijn maar die ben ik kwijt. Het spel golft een beetje op en neer maar echt grote kansen ontstonden er niet. De verlossende wissel kwam: Tim Barten die al vanaf CCW aan het warmlopen was kreeg ruim 20 minuten om alles wat hij op trainen geleerd heeft in de praktijk te brengen. Net 10 minuten in het veld begint Tim met een sprint richting de bal (en tegenstander), zet een keurige sliding in met gestrekt been, dat wel.. Dit leverde onze Tim geel op, en daar stond die vertrouwd weer aan de zijlijn. De rest van de wedstrijd (de overige 10 minuten) moet ik jullie schuldig blijven; de eindstand is 4-0 met overige doelpunten van Remon wederom en Dennis (is mij verteld). Maar in de wandelgangen gaat het verhaal dat Duncan twee keer heeft gescoord met duizelingwekkende solo’s waar de Argentijnse grootheden een puntje aan kunnen zuigen… Dat gaat dus niemand geloven, zelfs de schrijver/verteller in deze toestand niet…

Eindstand 4-0 en concurrent CCW heeft gelijkgespeeld! Met als grootste prestatie uiteraard dat de 0 is gehouden. Dit leverde Roger dan ook een applaus op in de kleedkamer!”

Deel dit bericht